9. Winter Wonderland


Hallo allemaal, 

20 januari 2020: Voor degenen die ons niet op Facebook volgen, willen we hier een verslag geven wat er met ons gebeurd is tijdens de storm Gloria, waarvan de gevolgen ook in Nederland op de televisie te zien zijn geweest. Daar zijn alleen de gevolgen van de storm aan de kust te zien geweest. Maar ook hier in de Mattaraña zijn we zwaar getroffen. Het begon allemaal prachtig….

’s Morgens werden we wakker in onze Belltent, het was windstil en er was al een dun laagje sneeuw gevallen. Voor onze Boaz was het de eerste kennismaking met sneeuw!

Gedurende de dag bleef het hard sneeuwen, maar omdat het windstil bleef was het een prachtig gezicht om ons terrein omgetoverd te zien worden tot een Winter Wonderland. 

Er viel in totaal gedurende de dag bijna 60 cm bij ons, verderop in de Mattaraña tot bijna een meter! We hebben tijdens de dag regelmatig zowel de tent als de vouwwagen sneeuwvrij gemaakt, omdat we wisten dat er behoorlijk wat sneeuw zou gaan vallen. ’s Avonds zou de sneeuw overgaan in regen en was de voorspelling dat het snel zou gaan dooien. Dat gebeurde helaas niet….We hadden om 8 uur nog een keer alles sneeuwvrij gemaakt, en waren net van plan om naar bed te gaan toen we dingen begonnen te horen vallen. Nou moet je je voorstellen dat het doodstil is en dat je dan dingen begint te horen vallen, maar je weet niet wat het is en het is pikkedonker buiten. Om een uur of half 12 hoorden we toch duidelijk iets scheuren. Wij snel naar buiten, en toen bleek de volledige voortent van de vouwwagen te zijn gescheurd!. De regen, die ondertussen was gaan vallen had de sneeuw tig keer zo zwaar gemaakt en dat bleek te veel.

Voortent vouwwagen ingestort

Tsja, we konden op dat moment niet zoveel doen, dus nog maar een keer alles schoonmaken, Belltent en het slaapgedeelte van de vouwwagen. In de verwachting dat nu de regen zou gaan doorzetten, zoals de voorspelling was, zijn we gaan slapen, nou ja proberen te slapen. Om half 3 deed ik mijn ogen open en zag de paal van de tent, die normaal achter ons is, nu naast mij staan! Ik wilde Eric net wakker maken, toen het dak van de tent boven op ons instortte. Gelukkig hebben we een een hoog hoofdeinde en daarachter een tafel staan, dat heeft ons gered, want de sneeuw was zo zwaar dat we dat met geen mogelijkheid op konden tillen. We hebben naar de uitgang kunnen kruipen, Boaz zat in zijn bench en was daardoor ook veilig.

Bell tent ingestort, het lampje brandt nog

We hebben vervolgens de nacht in de container doorgebracht, waarbij we elk half uur de wekker zetten om het slaapgedeelte van de vouwwagen schoon te maken, want het bleef dus gewoon doorsneeuwen! 

Pas in de ochtend veranderde de sneeuw in regen, maar toen was de schade al gebeurd. En toen werd het licht…wat we toen zagen was onvoorstelbaar, al die geluiden die we ’s nachts hadden gehoord, kregen nu betekenis. Werkelijk van alle bomen waren grote takken afgebroken, het halve bos ligt om en ook op het dak van de mas was een grote tak gevallen. Ook van de olijfboom achter onze tent zijn grote takken afgebroken. Gelukkig zijn die niet op de tent gevallen, maar er net naast, anders was het misschien heel anders afgelopen.

En daar stonden we dan, ’s morgens vroeg. Gedurende de nacht hadden we al een plan opgesteld, redden wat er te redden valt, kijken of we de tent weer overeind kunnen krijgen, want dan konden we in ieder geval thuis blijven slapen. Al snel bleek dat niet mogelijk te zijn. We kregen met geen mogelijkheid de tent overeind, teveel sneeuw nog eromheen. Bovendien was alles binnenin kletsnat geworden. Ook het slaapgedeelte van de vouwwagen was gaan lekken, doordat we het dak zo vaak hadden schoon moeten maken, dus ook daar konden we niet in slapen. Na een aantal uur (waarin we stom genoeg niet hadden gegeten of gedronken), besloten we om ergens anders onderdak te gaan zoeken, op te warmen en de volgende dag weer terug te komen, als we weer een beetje bijgeslapen waren.

Nog geen 10 meter gereden of we liepen al vast. De sneeuw en het water was een ondoordringbare brij geworden, die zich steeds ophoopte onder de auto. Ondertussen waren we al redelijk doorweekt, omdat het keihard bleef regenen. Vooral Eric had daar last van. De sleepdienst kon ons niet bereiken en uiteindelijk hebben we de brandweer moeten bellen. 2 brandweermannen kwamen lopend vanaf de doorgaande weg (algauw ruim een half uur lopen onder deze omstandigheden) naar ons toe om te kijken of ze ons konden helpen. Ook zij kregen de auto niet los. Via 3 of 4 verschillende wegen hebben ze geprobeerd om een brandweerauto bij ons te krijgen, maar de wegen waren onbegaanbaar door de sneeuw, water, modder en omgevallen bomen. Na een paar uur moesten we met ze mee de heuvel af richting de rivier om die over te steken. Maar de rivier was  ondertussen een kolkende massa geworden, waarin hele boomstammen werden meegesleurd. Dan maar weer de heuvel op. Eric was ondertussen onderkoeld geraakt en was niet meer aanspreekbaar. Dus weer terug omhoog, naar de auto, droge kleren aan. Uiteindelijk heeft het 6 uur geduurd, voordat we van onze finca weg konden, gelukkig in onze eigen auto, want het was ondertussen dusdanig gedooid dat de sneeuwbrij weg was. De brandweermannen zijn rennend achter ons aangekomen, hebben nog 2 bomen die over de weg waren gevallen omgezaagd en toen konden we eindelijk naar ons hotel (met dank aan Hans en Loes van Nuestra Posada, die ondanks dat ze niet open zijn in de winter, gelijk zeiden dat we welkom waren!).

De gevolgen voor de Mattaraña zijn desastreus te noemen. Alle olijfbomen zijn zwaar beschadigd. Hele boerderijen en schuren met kippen en varkens zijn ’s nachts ingestort. Wegen zijn weggespoeld, mensen hebben dagenlang afgesloten gezeten op hun finca’s. Dagenlang zonder elektriciteit, telefoon, internet. Heel veel waterschade, omdat ze hier niet op zoveel water zijn ingesteld.

Na ongeveer een week keihard werken om alles schoon en droog te krijgen, hebben we de vouwwagen gedemonteerd, zodat we alleen het tentdoek hoefden mee te nemen naar Nederland. Met de tussenkomst van Aart Kok, zijn we met voorrang geholpen bij Esvo, die het tentdoek van onze vouwwagen binnen een dag gerepareerd heeft. We hebben onze kinderen en ouders bezocht, maar wilden toen toch het liefst zo snel mogelijk weer terug naar huis om verder te gaan met opruimen en natuurlijk verder bouwen.

Deze blog is de voorloper van de gewone blog, die hopelijk later deze week uitkomt met onze avonturen sinds september 2019.

Have any Question or Comment?

2 comments on “9. Winter Wonderland

Ted en Jose

we wisten dit natuurlijk al wel, maar als je het terug leest, hebben jullie erg veel geluk gehad. Jullie zijn de focus niet kwijt geraakt, dus dan zeggen we maar, HET KOMT GOED SCHATJES😘😘

Reply
Hans van den Brandt

Jeetje Ingrid, wat een gebeurtenissen. Ik wist niet dat de winter zo streng kan zijn in dit gedeelte van Spanje. Goed dat jullie er zonder “kleer”-scheuren vanaf zijn gekomen. Aan brand- en scheidings-hout nu zeker geen gebrek meer. Sterkte met de klus. Ons plan is om half augustus jullie kant op te komen. We appen wel.
p.s. weer een mooie blog heb je geschreven.

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Meest recente berichten

Zoektocht